Dziwki i splendor

Pierwszy WSK, pierwsza podróż InterCity (herbata za 85 zł), pierwsi ludzie z branży, których poznałem. Więc co się działo w ten niezwykły dzień?

- wyjebałem szlifa i zepsułem sprzęt firmy

- poznałem czytelnika mojego bloga – jest nim Konrad z MotywuDrogi, rozpoznał mnie (twierdzi, że po koszuli i aparacie, acz ja podejrzewam, że raczej po 40 kg nadwagi i spanikowanym spojrzeniu), przedstawił się, przedstawił kolegę i zniknął, bez cukierka i przytulania, więc nie czuję się zobligowany odwdzięczać darmowym seksem; aczkolwiek gest miły

- komuś zaimponowała moja wiedza na temat Bobby’ego Fishera – a podobno Wikipedia to kiepskie źródło informacji

- okazało się, że autor najoryginalniejszego polskiego komiksu ubiegłego roku jest również bardzo sympatycznym facetem, że na swój komiks, który mi się podobał, mówi teraz „gówno” i że marzy mu się wydanie czasopisma intelektualno-pornograficznego -> wchodzę w to z zawiązanymi oczami, kneblem w ustach i skórzanym wdzianku na fiucie!

- i że zdobyć numer do Śledzia nie jest tak trudno – wystarczy się podać za dziennikarza, a droga do conocnego telefonicznego molestowania stoi otworem

- metodą „na dziennikarza” można też wyłudzić trochę egzemplarzy recenzenckich – aż żal, że naprawdę jestem dziennikarzem

- wspominałem o szlifie i firmowym sprzęcie?

- poznałem pierwszego prawdziwego geja w moim życiu – okazał się fajny i twierdzi, że ma męża (czy jeżeli gej mówi na siebie ciota to ja też mogę mówić na niego ciota, czy to tak, jak dowcipy o twojej matce, śmieszą tylko gdy ty je opowiadasz?)

- nie napiłem się z branżą, chyba pierwsza randka to za wcześnie, w zamian spędzam noc z blogiem i Fight Clubem na Polsacie

- kupiłem być może najlepszy komiks w tym roku – „Fun Home”, lesbijski, inteligentny i świetnie wydany, lizanie patelni też jest

Czego zabrakło?

- sprawnie zorganizowanych spotkań

- miejsca gdzie można usiąść i pogadać

- kawiarni (było tylko piwko z plastików w szatni i kawa za sześć zetów)

- integracji – aspołeczne dupki jak ja pozostawiane były same sobie i w rezultacie im się nudziło

- zabawiaczy jakichś (konkursów, eventów, bogowie wiedzą czego jeszcze)

- prawdziwych promocji (komiksy za pięć dych przeceniane o dwa zety ciężko nazwać okazją)

- ludzi łapiących mnie, gdy lecę na pysk zasłaniając się sprzętem firmy

- KRL-a, Kuby O., Sylwii, profesora Sz. i kilku innych…

- pięknych, wolnych, zainteresowanych spółkowaniem kobiet